Bij de diensten

Zondag 19 augustus Ds. P.R. Beintema. Zondag 26 augustus Ds. J. van der Veen uit Heerenveen. Zondag 2 september Ds. J. Bakker uit Stiens.

Pastoraat

 Niet iedereen wil op deze plaats bij name genoemd worden – en met de nieuwe privacyregels wordt alleen op verzoek of na mondelinge toestemming een bericht geplaatst. Natuurlijk denken we ook aan hen!

In memoriam Jacoba (Co) Duker

Op woensdag 1 augustus overleed in de leeftijd van 90 jaar Co Duker. Zij werd geboren in Sexbierum als oudste in een gezin van zes. Als docente geschiedenis vertrok zij naar het westen van het land, naar Amstelveen. Samen met haar zus Iet reisde ze veel en na hun pensionering plozen ze hun familiegeschiedenis uit. Ze bleken afstammelingen van Grutte Pier, zo ontdekten zij. Samen vatten zij voorts het plan op om te verhuizen naar Aldlânstate, om daar samen oud te worden. Iet verhuisde alvast, Co was nog erg verbonden met Amstelveen. Vlak voor ook zij naar Aldlânstate zou verhuizen overleed zus Iet… Toch besloot Co alsnog naar Aldlânstate te gaan. Eenmaal in Leeuwarden werd de gemeente rondom de Oase haar nieuwe netwerk, zo vertelde haar broer Willem in de afscheidsdienst. Ze voelde zich verbonden met de gemeente, werd wijkbezoekster en bezocht gesprekskringen. Toen het naar de kerk gaan op een gegeven moment niet meer lukte, werd ze een trouwe bezoekster van de kerkdiensten in Aldlânstate. Ook ontving ze wekelijks de zondagsbrief, om zo de verbondenheid toch extra te blijven voelen.

Een paar maanden geleden bleek dat het wonen in Aldlânstate niet langer mogelijk was en dus verhuisde Co naar het Talma Hûs te Veenwouden. Daar beval zij op 1 augustus haar geest in Gods hand – om het met de woorden op haar rouwkaart te zeggen.

In de afscheidsdienst lazen we de bijbehorende Psalm, het begin van Psalm 31. “In Uw hand leg ik mijn leven” staat daar in de Nieuwe Bijbelvertaling. Van daaruit blikten we terug op haar leven. Ze was een lieve meid, aldus broer Hendrik, een lieve zus, die zorgzaam en betrokken was bij haar zus, broers, schoonzussen en tantezeggers. Ze hield van muziek en was een kritisch gelovige. “Theologisch nieuwsgierig”, noemde broer Willem dat. Het gebeurde regelmatig dat Co vroeg waar hij het laatst over gepreekt had, net zoals zij broer Arend vroeg welke liederen hij op het orgel had begeleid. Als het om geloven ging, vond Co het lastig als dingen echt ingekleurd werden. Zo vond ze het moeilijk als het leven na dit leven heel beeldend, concreet, werd voorgesteld, bijvoorbeeld in liederen. Want hoe kun je daar de juiste woorden voor vinden? Ergens was er maar één ding om te zeggen: “In Uw hand beveel ik mijn geest”, “in Uw handen leg ik mijn leven”. Dat vertrouwen, daar ging het om. Dat vertrouwen, dat was genoeg. Dat had geen verdere inkleuring nodig. Dat zagen we ook in één van de door haar uitgekozen liederen: “Gij legt uw hand op mij, Gij zijt zo dichtbij met uw majesteit, zo ver en zo met mij verbonden: hoe kan ik uw geheim doorgronden?” (Psalm 139). Dat vertrouwen, dat hand in hand ging met een kritische, open, blik, dat was de grond onder haar bestaan. Na de dienst in de Oase hebben we Co naar de begraafplaats in Sexbierum gebracht. We stopten nog even bij haar geboortehuis: Terp 6. Daarna vertrouwden wij haar toe aan de aarde, naast haar ouders en zus.

We wensen haar broers Hendrik, Philip, Willem en Arend, haar schoonzussen, tantezeggers en andere geliefden Gods nabijheid en kracht toe voor de tijd die nu aanbreekt, de tijd zonder hun lieve Co.

Ds. M.E. Vroonland

Overig nieuws

Kerkrijders

Zondag 19 augustus, D. Algra-Hofman, tel. 2880556

Zondag 26 augustus, M. Tangerman, tel. 2880746

Zondag 2 september, C. de Dreu, tel. 2801387

TPL_BEEZ2_ADDITIONAL_INFORMATION